Home » Koerier » Zomer 2015
93752-een-zonnebloem-met-blauwe-lucht-en-wolken.jpg

Tuinvereniging Oostvliet 50 jaar

1965 - 2015

Het begon allemaal op 25 september 1965; onze tuinvereniging “Oostvliet” werd opgericht.

Ondanks de al bestaande tuinverenigingen in Leiden was er toch nog veel animo voor het tuinieren. De eerste tuinleden kwamen op een kaal stuk land, zonder paden e.d. en konden ieder op hun eigen stukje aan de slag. In die periode waren het alleen maar groentetuintjes zodat iedereen op een goedkope manier zijn eigen groente en fruit kon telen. Later kwamen de eerste huisjes en schuurtjes, zo kon men toch als het weer wat minder was toch nog even binnen zitten. De tuinvereniging bestond uit 1 lang pad dat helemaal door liep tot aan de A4, 35 jaar geleden zijn daar nog 2 zijpaden bij gekomen, wat er toen voor zorgde dat de vereniging uit 250 leden bestond.

In die periode werden de paden, water en riolering aangelegd, dit alles is door de leden zelf gedaan. De huidige paden zijn echter een paar jaar geleden door een bedrijf voorzien van een asfalt laag.

Eind vorige eeuw is de vereniging weer een stuk kleiner geworden door de toenmalige plannen van de gemeente om op het achterste stuk een bedrijventerrein te situeren, van alle leden werden toen hun huis en tuinen getaxeerd, de meeste leden hebben toen hun lidmaatschap opgezegd en diverse leden zijn naar voren toe verhuisd. De vereniging bestaat sinds die tijd uit 125 leden.

Al decennialang werd er door de vrijwilligers van alles op de vereniging georganiseerd, van spelletjes middagen voor de kinderen, bingo-avonden, darten en sjoelen, viswedstrijden, touwtrekken, voetbaltoernooien, sinterklaasfeest (zijn pak hangt nog in ons evenementenhok!) en natuurlijk ook ons jaarlijks tuinfeest als afsluiting van het seizoen.

De kantine en winkel waren 2 belangrijke pijlers voor de vereniging, in de kantine kun je nog steeds terecht voor een kop koffie en of een lekker broodje, de winkel was jarenlang zeer belangrijk, je kon daar echt van alles kopen voor in de tuin en het grote voordeel was dat het ook nog achter gebracht werd, de vereniging had toen nog een eigen tractor ter beschikking. De winkel is er nog steeds maar is in de loop der jaren een stuk afgeslankt.

De laatste jaren zien we echter een verandering, het tuinieren wordt een stuk minder en recreëren wordt steeds belangrijker, door de huidige gehaaste levensstijl is het prettig vertoeven op de tuin en is het zetten van groente en fruit niet meer de prioriteit.

Ook vanuit de gemeente en gemeenschap wordt er steeds meer van ons als vereniging verwacht, ook gezien de huidige ontwikkelingen in de polder zullen wij als vereniging hier alert op moet blijven.

Verder wil ik iedereen een leuk en gezellig 50-jarig jubileumfeest toe wensen om zo met elkaar nog de komende jaren te tuinieren.

4e858165e6347-fifty50.jpg

Jubileum-interview met het echtpaar Jansen d.d. 20 juni 2015

 

1. U bent volgens mij een van de leden die het langst lid is, sinds wanneer is dat?

De heer en mevrouw Jansen zijn vanaf augustus 1966 lid van tuinvereniging Oostvliet. De heer Jansen geeft aan dat er toentertijd sprake was van lidmaatschap van de Leidse Bond. Er is al jaren discussie hierover. Uit naslag van officiële stukken blijkt dat de tuinvereniging Oostvliet vanaf 1965 bestaat.

 

2. Wat is de reden dat u ooit hebt besloten om met een volkstuin bij Oostvliet te beginnen?

Vijftig jaar geleden was een heel andere tijd dan nu merkt de heer Jansen op. Het houden van een volkstuin was hoofdzakelijk ten behoeve van het gezin. De oogsten van de moestuin werden onder andere gewekt als voorraad voor de winter. Ook diende de volkstuin als ontspanningsplaats om met de familie te verpozen. Familie Jansen woonde namelijk op een flat en de heer Jansen werkte bij firma Stokkermans als galvaniseur. Hij vertelt over zijn werkzaamheden; als galvaniseur bracht hij een beschermede (of decoratieve) metaallaag aan op een ander metaal.  Eigenlijk niet zo gezond werk vanwege de giftige stoffen die vrijkwamen. De volkstuin was een plek om in de frisse lucht te vertoeven en voornamelijk gezond en lekker bezig te zijn. Na een 54-urige werkweek (maandag t/m zaterdagochtend) was het dan ook een verdiende ontspanning. Mevrouw Jansen geeft aan dat 2 broers van haar man ook lid van de volkstuinvereniging waren. Eén had een volkstuin en samen met de andere broer had het echtpaar Jansen een volkstuin met huis gehuurd. Al gauw bleek dat zo’n volkstuin voor twee gezinnen niet werkt, zodat zij met hun eigen volkstuin aan de slag gingen. Zij hebben dan ook hun eigen tuinhuis, schuur en septic tank gebouwd. Eén van de broers had konijnen op de volkstuin. Toentertijd mocht het houden van huisdieren wel, maar volgens het huidige huishoudelijk reglement is dat verboden. Foto’s: aanbouw huis familie Jansen, De heer Jansen in zijn septic tank in aanbouw met behulp van zijn oudste dochter.

 

3. Vindt uw vrouw het ook leuk of doet u al het werk in uw eentje op de tuin?

Mevrouw Jansen kijkt verrast op. Zij geeft aan dat zij zich over de tuin nooit heeft ontfermd. Het tuinieren ligt haar niet, maar ze wilde wel dat de tuin er netjes uitzag. Dat betekende dat zij af en toe de nodige opdrachten gaf. < Interviewer: de heer Jansen glimlacht > Zij hield zich bezig met de opvoeding van de kinderen en het reilen en zeilen rondom de huishouding. O ja, dat hield ook in dat zij zich bezighield met het wekken en inmaken van fruit en diverse soorten groenten. Zij zucht (Pfff) en tegelijkertijd vertelt zij met enthousiasme: Wat heeft zij kilo’s snijbonen schoongemaakt en gesneden, alsook fruit zoals bijvoorbeeld peren. Dat was een zware taak rond de oogsttijd, maar het gaf voldoening als de voorraadkast vol zat met potten peren, snijbonen etc. Een mooie anekdote van de heer Jansen: Bij het wekken van groenten en fruit mochten de dames die in hun maandelijkse cyclus vertoefden, niet aanwezig zijn. Als (bij)geloof in onze cultuur -tijdens het gesprek blijkt dat het in vele culturen voorkomt- zou deze aanwezigheid invloed hebben op de houdbaarheid van de producten. < Clarice, interviewer: Tja, is het bijgeloof of waarheid, wat is hiervan waar? (;-) >

 

4. Aan welke soort tuin geeft u de voorkeur?

Familie Jansen geeft momenteel de voorkeur aan een gemengde tuin met als doel lekker te verpozen. Het is genieten van een siertuin met prachtige bloemen zoals de camelia, pioenrozen en hortensia’s. Zij hebben naast vaste planten ook altijd eenjarige planten gehad. Vroeger was de situatie en waren de omstandigheden anders. 2/3e van de volkstuin was bestemd voor de moestuin, zoals al eerder aangegeven.

 

5. Welke groenten en fruit heeft u elk jaar in uw moestuin?

Op deze vraag worden diverse groenten genoemd, zoals andijvie, koolsoorten, sperziebonen, snijbonen en sla (voor mevrouw Jansen liever niet). Wat fruit betreft waren het appels en peren (voor het wekken).

 

6. Welke planten heeft u het liefst in uw tuin?

De heer en mevrouw Jansen hadden verder geen bijzondere voorkeur aan planten, wel willen zij het liefst meerjarige planten in de tuin. Zo geeft mevrouw Jansen aan dat de pioenrozen in hun tuin zijn uitgekomen van stekken van andere tuinleden.

 

7. Heeft u nog tips voor de moestuinders onder ons?

De heer Jansen geeft aan dat het schoonhouden van de volkstuin de belangrijkste tip is. Is er een verdord plantje of onkruid dan is het verstandig deze direct te verwijderen. Het voorjaar is de tijd om de moestuin om te spitten; het hoeft slechts met 1,5 steek (spade diep). Een bijzondere tip is wat ruige mest te halen bij de boer. Let wel in het voorjaar 2 keer per jaar omscheppen om de zuren en zouten van de mest te verwijderen. De mest is dan klaar voor gebruik.

 

8. In de afgelopen 49 jaren heeft u verschillende taken op de tuinvereniging vervuld. Welke functie zijn dat?

Mevrouw Jansen reageert ad rem met de vraag: Je kunt eerder de vraag stellen: welke taken heeft hij niet vervuld? En al pratende wordt haar opmerking duidelijk. De heer Jansen heeft in zijn 49 jarige jubileum in vele functies meegedraaid, te weten 2e penningmeester, bestuurslid, lid van de tucht-, waterleiding- en kascommissie, tuincontroleur, werkploegleider, medewerker tuinwinkel (20 jaar).

<Clarice, interviewer: Zoals in het interview met het echtpaar Van Diggele is vermeld heeft de heer Jansen veel tijd besteed aan de winkel. Met de tractor bracht hij veel bestellingen, zoals gasflessen naar vele volkstuinen. <foto: André met de tractor>

Een verhaal uit het verleden: Als tuincontroleur mag je officieel vanuit deze functie ongevraagd op de tuin van een ander tuinlid. De heer en mevrouw Jansen vertellen dat hij ooit tijdens één van zijn rondes werd geconfronteerd met een tuinlid die hem met een riek de toegang tot de tuin weigerde. Deze gebeurtenis heeft tot grote schrik van het echtpaar Jansen er toe geleid -met aandringen van zijn echtgenote - zijn functie als tuincontroleur neer te leggen. De heer Jansen geeft aan dat zulke situaties op een volkstuinvereniging zeker niet mogen plaatsvinden. Je zult je aan de regels van de volkstuinvereniging moeten houden. 

 

9. Waarom heeft u zich op deze wijze ingezet voor de tuinvereniging?

Op deze vraag hoeft de heer Jansen niet lang te denken. Hij heeft in de volle overtuiging uit eigen initiatief het vrijwilligerswerk opgepakt en in het belang van de vereniging gedaan. Hij is een persoon die niet van stil zitten houdt. Meehelpen op verschillende terreinen is iets vanuit hemzelf. Hij vond het vrijwilligerswerk leuk. De tuinvereniging Oostvliet was zijn lust en zijn leven!!! Hij besteedde heel veel tijd daaraan en af en toe moest zijn echtgenote op de rem gaan staan. Desondanks had zij er geen bezwaar tegen want zij had het ook druk met het gezin en huishouding.

 

10. Waarom bent u een trouwe bezoeker van de ledenvergadering?

De heer Jansen geeft aan dat na 50 jaar met de tuinvereniging bezig te zijn geweest hij enorm begaand is met de tuinvereniging Oostvliet. Hij blijft geïnteresseerd in het reilen en zeilen van de vereniging.

 

11. Hoe kijkt u tegen de ledenvergadering aan?

Hij vindt het jammer dat de leden niet voor hun mening durven uit te komen. Voor een goed verenigingsleven moeten zij zich kunnen uiten. 

 

12. Vindt u het erg veranderd in de loop van de tijd op onze vereniging?

Saamhorigheid onder de leden is er niet meer zoals vroeger. Het echtpaar Jansen ervaart dat er binnen de vereniging weinig meer met elkaar wordt opgepakt. De tuinleden geven de voorkeur individueel op de tuin te vertoeven en bezig te zijn.  Ze voldoen wel aan hun verplichtingen, doen wat ze moeten doen, maar dan zijn ze niet meer te vinden. Binnen de tuinvereniging zou er meer met elkaar kunnen worden opgepakt. 

 

13. Wat vindt u van ons park anno 2015?

Het complex van de tuinvereniging Oostvliet is niet slecht, maar……de heggen zijn niet meer zo mooi strak/recht en uniform. Nu zijn de heggen een rommeltje; de heggen hebben verschillende hoogtes en kronkelig etc. Zo vertelt mevrouw Jansen dat ze de prachtige heggen langs de paden kan herinneren; het was een mooie rechte laan, hetgeen een prachtige uitstraling en mooi aanzicht gaf. Wellicht heeft ze nog een foto van dit tafereel. 

 

14. Hebt u nog een idee voor ons park?

De heer en mevrouw Jansen hebben gedurende het gesprek al een en ander genoemd. Zij zijn blij dat hun kleindochter en vriend de volkstuin hebben overgenomen. Hierdoor kunnen ze nog geregeld de tuin bezoeken en daarvan genieten.

 

15. Wat vindt u van het voorgenomen jubileumfeest in augustus i.v.m. het 50 jarig bestaan van onze tuinvereniging Oostvliet?

De heer en mevrouw Jansen vinden het initiatief van het jubileumfeest leuk. Zij zijn nog steeds bereid om mee te werken aan het jubileum. Voor de tentoonstelling zullen ze thuis foto’s van de volkstuin uitzoeken en hebben ze het voornemen het jubileumfeest te bezoeken.

 

16. U hebt nu de gelegenheid: wat zou u kwijt willen aan de lezers van de Oostvlietkoerier?

De heer en mevrouw Jansen geven aan dat zij de saamhorigheid binnen de tuinvereniging Oostvliet missen. Je zou meer eenheid binnen de vereniging moeten creëren. We realiseren ons dat de tijdgeest is veranderd. De maatschappij is individualistischer geworden door onder andere de technische ontwikkelingen. Vroeger was men meer op elkaar aangewezen, bijvoorbeeld door met elkaar activiteitendagen te organiseren. Uiteraard kan dat nog maar iedereen heeft zijn eigen bezigheden. Toch willen de Jansens benadrukken meer aandacht te besteden aan saamhorigheid en eenheid binnen de vereniging.

 

17. De volkstuin nr. 63 is dit seizoen door uw kleindochter en haar vriend overgenomen. Wat zijn uw plannen voor de toekomst?

De heer Jansen blijft op papier gewoon lid van tuinvereniging Oostvliet, zonder tuin. Hij en zijn echtgenote zullen gewoon de tuin blijven bezoeken en meehelpen met het onderhoud van deze tuin. Mevrouw Jansen vindt het jammer afscheid te moeten nemen, maar zij is enorm blij dat hun kleindochter de tuin heeft overgenomen.

<Interviewer Clarice Tjon A Sin: De heer en mevrouw Jansen worden bedankt voor het interview en hun openheid. Koen wordt bedankt voor zijn gastvrijheid om ons te ontvangen met een kopje koffie en koekje.>

holland.jpg

Jubileuminterview met het echtpaar Van Diggele d.d. 4 juli 2015

 

 

<Clarice Tjon A Sin, interviewer: Ik word enthousiast verwelkomd door Hettie (76 jaar) en Aad (75 jaar) van Diggele. We ploffen op het terras voor het tuinhuis neer en belanden gelijk in een gezellig gesprek. Hettie en Aad geven aan dat zij blij verrast zijn met dit interview en laten het op zich afkomen.>

 

1. Jullie zijn volgens mij een van de leden die heel lang lid zijn, sinds wanneer is dat?

Aad vertelt dat zij al 37 jaar tuinlid van de tuinvereniging Oostvliet zijn. Hettie vult aan: om precies te zijn vanaf 13 januari 1978. Een bijzondere datum want die viel precies in de winter. Het kwam zo uit want zij hadden zich al aangemeld voor een volkstuin. Binnen drie maanden na hun inschrijving werd deze moestuin hen aangeboden. Ze besloten toen een tuinhuis te laten bouwen en het werd ‘een Van der Linden huisje’. 

De buren die zich daarna als tuinlid vestigden waren gecharmeerd van het tuinhuis van Hettie en Aad. Ook zij lieten ‘een van der Linden tuinhuis’ bouwen. Van der Linden was een kleine ondernemer, gespecialiseerd in volkstuinhuisjes, heeft een groot aantal tuinhuisjes op het park ‘tuinvereniging Oostvliet’ gebouwd. De meeste huizen op het 2e pad (Fuchsiapad) hebben deze bouwstijl?

Tijdens het gesprek viel er een klein voorwerp uit de lucht op het terras. Ik had het idee dat een schroef van de parasol was los geraakt en sprak mijn gedachte uit. Hettie lachte en zei dat een kraai stenen laat vallen. Aad gaf aan dat dit voorval regelmatig plaatsvindt. Er is een kraai aan de haal gaat met steentjes; zij horen steentjes op het dak vallen of in de tuin. Hettie merkt op dat het iets van haar overleden zus is. 

 

2. Wat is de reden, dat jullie ooit hebben besloten om een tuin op ons park te nemen?

Oorspronkelijk kwamen Hettie en Aad van recreatiepark Duinrell alwaar zij op een vaste plek met een stacaravan vertoefden. Zij moesten toen het park verlaten en besloten deze stacaravan te verkopen. De zus van Hettie had toentertijd een dagtuin op het oude pad (Rozenlaan) van tuinvereniging Oostvliet. Hettie kwam er vaak en wilde dolgraag zo’n tuin. Aad daarentegen wilde helemaal geen volkstuin en zei: de volkstuin komt er als ik met pensioen ben. Toch ging Aad overstag en daarom heeft hun tuinhuis de naam ‘Ik wou niet’. Aad merkt op: Ongelofelijk dat we met z’n vieren (met zoon en dochter) in dit tuinhuis tijdens het seizoen hebben gewoond.

Hettie gaf aan dat zij een bewijs van goed gedrag van de gemeente moesten overleggen. Zonder bewijs was er geen toelating tot de tuinvereniging Oostvliet. <Interviewer: Dat was nog een andere tijd. Aad en Hettie moeten er nu nog om lachen. Hettie reageert nu nog enthousiaster en begint hartelijker te lachen.> Zij geeft aan dat er nog één noemenswaardig verhaal kan worden vermeld. Er werd aan de leden een slaapvergunning (watergeld) gevraagd; de vergunning kostte 15 gulden voor het tuinseizoen.

<Interviewer: 37 jaar op de tuin levert wat verhalen op; het ene verhaal na de andere wordt verteld.>  Heeft Piet Jansen in zijn interview dat niet aangegeven, zegt Aad. Hij heeft 20 jaar samen met Piet Jansen in de winkel gewerkt. Er is toen heel veel geld voor de vereniging Oostvliet verdiend. De winkel was van 7 uur ’s ochtends tot 3 uur ’s middags open. Er werd van alles voor de tuin verkocht, zoals planten, bloemen, gasflessen en olie. Zelfs koelkasten, geisers en olielampen van vertrekkende tuinleden gingen over de toonbank. <Foto van Piet Jansen: 2004 in de winkel, Samen nog even napraten en afscheid nemen van elkaar. Aad en Hettie, Piet, Ans en André.> 

De vereniging Oostvliet had vroeger een tractor en tegen betaling werden de bestellingen (glasflessen en zand, tuinaarde netjes bij hun tuinhuis bezorgd (voorrijkosten één gulden). Hettie en Aad kijken weemoedig en denken luid op: Het was toen hartstikke gemakkelijk.

 Leuk om te weten dat vroeger de gasflessen naar de buren ‘Recreatiepark Vlietpark’ (voorheen Laken) gebracht. Tegenwoordig halen de recreanten van Vlietpark hun gasflessen in onze winkel.

 

3. Aad, vindt Hettie de tuin leuk of doe je het werk op de tuin in je eentje?

Aad verzorgt alles rondom en in de tuin. Hettie daarentegen houdt zich bezig met het huishouden en de orde in het tuinhuis. Hettie vindt het eng in de grond te wroeten, de wurmpjes en de vele insecten zoals spinnen op de tuin vindt ze vreselijk.  Aad merkt meteen op deze regenwormen heel goed zijn voor de grond. <Regenwormen zijn de belangrijkste natuurlijke bodemverbeteraars.> Aad is van jongs af aan gewend met moestuinen; hij komt oorspronkelijk uit Hazerswoude. Zijn ouders (gezin met 11 kinderen) hadden een grote moestuin en was het gewend. Hij moest wel, maar vond het niet erg.

 

4. Aan welke soort tuin geven jullie de voorkeur?

Hettie en Aad houden van een gemengde tuin met eenjarige planten voor de kleur. Een moestuin is leuk aangezien hij met de oogst aan de gang kan gaan. Hij plant elk jaar bieten en na het oogsten kookt hij de bieten in een zinken emmer. Vervolgens heeft hij een grote schaaf die hij gebruikt om de bieten in diverse vormen te schaven. Hij vriest de geschaafde bieten in bakjes in. Aad geeft aan dat zijn kleinzonen dol hun bieten zijn. Zij vragen regelmatig aan opa en oma of er al bieten zijn.

 

5. Welke groenten en fruit hebben jullie elk jaar in de moestuin?

Aad en Hettie noemen tegelijkertijd de groeten en fruit die zij verbouwen: sla, andijvie, sperziebonen, uiten en bieten. In hun kas worden onder andere komkommer en tomaten gekweekt. Vroeger hadden ze een grote pruimenboom, maar vorig jaar hebben ze besloten deze weg te doen. De gevallen pruimen trokken wespen, bijen en vieze vliegen en ook (woel)ratten. Dat was eigenlijk meer een last geworden; Hettie is zoals eerder aangegeven niet dol op insecten. <interviewer reageert verbaast over ratten.> Aad bevestigt dat er grote ratten zijn. Hij heeft toentertijd een klem moeten aanschaffen. Hij gebruikte bij de klem een kop van een makreel en legde deze vast met een grote steen. Vergis je niet, zegt Aad, ratten hebben enorm veel kracht en kunnen zo de klem met zich meetrekken. 

 

6. Hebben jullie nog tips voor de tuinders onder ons?

Voor de planten en bloemen hebben we twee watertonnen en halen water uit de sloot. Voor de moestuinders heeft Aad de volgende tip: Gebruik een vuilwaterpomp die je aan een slang aansluit. Vervolgens plaats je de slag in een trommel[1] van een wasmachine in de sloot. Er moet wel genoeg water in de sloot zijn en gebruik de bovenste waterlaag.  Aad kijkt bedenkelijk en vermeldt dat het waterpeil in de sloten al jaren een probleem is. De gemeente zou beloofd hebben het waterniveau te verhogen, maar dat wordt door de waterschappen tegengehouden. Onlangs zijn de sloten bij de volkstuin Cronestein gebaggerd en zijn er mooie beschoeiingen geslagen. Aad heeft nog een tip: hij is een tuinder die voor de winter de grond spit, als het vriest dan vallen de kluiten daarna uiteen. Dan hoef je de grond niet zo veel te bewerken. Aad vertelt dat er vroeger geen riolering was maar stapelputten voor de riolering, gootsteen en septic tank (beerput). Hij heeft de vroegere stapelput nog steeds, maar die zijn afgesloten van de riolering. Verhaal: Voor Hettie om 6 uur ’s middags naar haar werk ging bracht ze wat eten voor Aad op de tuin. Na zijn werk ging hij naar de tuin om stapelputten te graven. Zij kwam op de tuin en riep: Aad waar ben je?, maar zag Aad in verste verte niet. Toen hoorde ze Aad roepen: ik zit in de put en kan er niet meer uit. Zij haalde de ladder van de buren en zo kon hij uiteindelijk uit de put. De stapelputten moesten volgens bepaalde richtlijnen worden gebouwd. Er moesten witte keien in de put. (Kalkzandsteen laat meer vocht door en dat was niet de bedoeling). Toen moest de stapelput nog worden gekeurd door de bouwcommissie. De eerste put werd door de bouwcommissie afgekeurd omdat de stenen te ver uitelkaar lagen. Als water er bijkomt dan drukt het de put nog verder open. <Foto van Piet Jansen: septic tank in aanbouw.>

 

7. Welke planten hebben jullie het liefst in jullie tuin?

Hettie en Aad zijn liefhebbers van Hortensia’s. Ook zijn ze dol op rozen en irissen. Irissen zaaien zich terug, zegt Aad. Hettie vult snel aan: pioenrozen en lupines.  Zij hebben een hortensia die 25 jaar oud is. De plant hebben ze cadeau gekregen van de medewerkers van de winkel. Een minder leuke ervaring was dat er vorig jaar een pas geplante vlinderstruik uit onze tuin is ontvreemd. We hadden in Boskoop drie 3 vlinderstruiken gekocht, 2 paars en 1 rood kleurige struiken voor 5 euro. Wat verbazingwekkend is dat het kaartje heeft men laten liggen. Brrrrrrrrrrr. 

 

8. In de afgelopen jaren hebben jullie verschillende taken op de tuinvereniging vervuld. Welke functies zijn dat?

Aad heeft in de winkel gewerkt, was lid van de bouwcommissie (taxatiecommissie) en heeft ook in de keuken helpen bakken. Ook Hettie heeft jaren zich ingezet voor de tuinvereniging, voornamelijk in de kantine en winkel. Ze kunnen zeker niet stil zitten, want in de afgelopen twee jaar maken ze maandelijks de kantine schoon. Dat doen ze met Rosa en Dinie. 

 

9. Waarom hebben jullie je op deze wijze en zouden jullie willen ingezet voor de tuinvereniging?

Aad en Hettie vinden het vanzelfsprekend dat je de vereniging helpt als je gevraagd wordt. Een bijdrage leveren aan de tuinvereniging is goed voor onze gemeenschap om mooie tuin en park te hebben. 

 

10. Waarom zijn jullie een trouwe bezoeker van de ledenvergadering? Hoe kijken jullie tegen de ledenvergadering aan?

Aad: Ik wil weten wat er in de vereniging omgaat en welke beslissingen er worden genomen. Het gaat om het welzijn van de vereniging. En ten tweede zijn wij nieuwsgierig naar anderen, hoe gaat het met de leden.

 

11. Vinden jullie het erg veranderd in de loop van de tijd op onze vereniging?

Hettie en Aad geven aan dat er heel veel is veranderd. Het sociale aspect van toen is er niet meer. Elkaar een handje helpen is er tegenwoordig veel minder.  Zo vertellen Van Diggele dat hun overbuurman Kees afgelopen week na een ziekteperiode is overleden. Tijdens zijn ziekteperiode hebben zij zich ontfermd over hun tuin. Ze hebben een goede band met hen; de dames kennen elkaar van het sjoelen. De saamhorigheid van vroeger was groter en het was over en weer. Als iemand langs liep, maakte je een praatje en gaf je groenten mee. Hettie en Aad geven tevens aan dat de mentaliteit van de mensen is veranderd; het vrijblijvend gedrag stoort hen en daarom is de kans groot dat er slecht onderhouden tuinen op de tuinvereniging zijn. Het kan dat mensen het houden van een volkstuin onderschatten. Als je op bezoek komt zie je alleen de leuke kanten. Het blijft een moeilijke situatie, daarom merkt Hettie terecht op: Wie ben ik om een oordeel te vellen?

 

12. Wat vinden jullie van ons park tuinvereniging Oostvliet anno 2015?

Hettie: We hebben de mooiste tuin en scoren nog steeds hoog. Daarnaast is Aad tevreden met de tuinvereniging in zijn geheel. Hij vindt het mooi, zelfs het braakliggend terrein achter onze tuinvereniging. Er groeit heel veel, ook de brandnetels zegevieren. Aad stoort zich wel aan een aantal tuinen die niet worden onderhouden. Hij adviseert de mensen om wat meer tijd in te steken.

 

13. Hebben jullie nog een idee voor ons park?

Ja, zeggen Hettie en Aad, we hebben het al eerder over gehad. Op de tuinvereniging was er vroeger een centrale speeltuin voor de kinderen. Wellicht is dat een goed idee. Vroeger was de winkel op woensdagavond open en voor het weggooien van het huisvuil. Vooral voor het huisvuil zou deze woensdagavond wel handig zijn. Aad merkte op dat de oude metalen vuilcontainers afkomstig waren van zijn vroegere werkgever, de school. De oude bestuurskamer was oorspronkelijk het werkhok van deze school. Zo ging het verder met het gebruik van oude materialen; de vroegere kantine van Oostvliet was de (eet)kantine voor de studenten van de universiteit Leiden (Menza). De tuinvereniging maakte gebruik van dit soort schenkingen om de tuinvereniging te verbeteren. Het grappig en waargebeurd verhaal van de familieschool: Aad (34 jaar) kwam als conciërge bij de school te werken via zijn zus. De directeur van de school vroeg haar of ze iemand kende voor deze functie. Aad had het enorm naar zijn zin. De school breidde zich uit met een 2e laboratoriumschool. Toen vroeg de meester aan Aad of hij mensen kende, want de school had twee medewerkers voor de schoonmaak nodig. Wie anders waren de uitverkorenen? Hetty en haar zus starten hun werkzaamheden bij de school van Aad en zijn zus. Na een aantal jaren was er weer een kracht nodig en daar kwam de man van Hettie haar zus aan een baan. Uiteindelijk waren er 3 echtparen van de familie Van Diggele in dienst van de school, een echte familieschool.

 

14. Wat vinden jullie van het voorgenomen jubileumfeest op 29 augustus 2015?

We weten nog niet veel over het jubileumfeest, maar in de Algemene Ledenvergadering van eind maart 2015 is er een melding van gemaakt. 

<De interviewer geeft aan dat er onlangs een nieuwsbrief daarover uitgekomen.>  Tip van Hettie: het is handig om deze nieuwsbrieven en de Oostvlietkoerier in de kantine neer te leggen. Het echtpaar Van Diggele vindt het leuk dat er een jubileumfeest komt. Hettie: Het jubileum moet gevierd worden!

 

15. Jullie hebben nu de gelegenheid: wat zouden jullie kwijt willen aan de lezers van de Oostvlietkoerier?

Eigenlijk niets bijzonders. We hebben al heel veel verteld.

 

16. Heb ik een vraag vergeten te stellen waarop jullie hadden gehoopt?

Neen, zeggen Aad en Hettie, alles is de revue nu wel gepasseerd.

 

17. Wat zijn jullie plannen voor de toekomst?

Hettie en Aad hebben er niet echt over nagedacht en willen dat ook niet. Ze hebben een lieve zoon en dochter. We gaan er vanuit dat we niet op ze hoeven te rekenen. Heel stellig zegt Hettie: we gaan er vanuit dat we zeker nog 10 jaar op de tuin blijven en genieten van de tuin. Aad kan niet zonder de tuin en kan niet stil zitten. Zeker een keer in de week maait hij het gras. Aad vult meteen aan: afhankelijk van het weer. Als het te droog is wordt het gras dor en als het te nat is groeit het gras snel. Momenteel helpt hij zijn zoon met het verbouwen van diens huis; het is een hele klus. <interviewer: Een timmerman verstaat zijn vak!> Aad en Hettie geven aan dat zij het interview erg leuk vonden. Tijdens dit gesprek leeft het verleden op de tuin weer en komen er veel gebeurtenissen, situaties en mooie momenten op de tuinvereniging naar boven. 

<Hettie en Aad van Diggele worden bedankt voor het interview, hun enthousiasme en openheid. Ik stel hun medewerking om tijdens het interview naar een andere locatie te verhuizen zeer op prijs, aangezien de accu van mijn laptop me in de steek liet. 

Interviewer: Clarice Tjon A Sin>